OSMAN TAKA

25.01.2012 (komentet: 0)

Sami ISLAMI

Thonë artisti nuk vdes kurrë

Ashtu siç nuk vdiq ky burrë.

I lindur në kohë të perandorisë,

Në Konispol, në jug të Shqipërisë

 

Valles çame i dha jetë

Oman Taka valltar i vërtetë

Luante bukur , thonë, e me mjeshtri

Sa ndezte flakë plak e të ri.

 

Artist i madh dhe patriot

S’e ndali aktivitetin dot.

Lidhja shqiprtare për pavarësi

Emëron kryetar për Çamëri

 

Nga Konispoli shkon në Prevezë

Shqiptarëve flakën t’u mbante ndezë

Me këtë i tregoi dhe perandorisë,

Se po vinte koha Shqipërisë!

 

Po Jeniçerët e gjurmuan

E kapën dhe e akuzuan

Për tradhti ndaj perandorisë

T’gjykohej në gjyqet e Otomanisë

 

Në Janinë u mor vendimi

T’i shuhej jeta këtij trimi

E pyeten artistin para litarit:

-Dëshira e fundit e shqiptarit?

 

Osman Taka shikoi nga veziri

Dhe tha, pa iu trembë fare syri:

-Vallen çame dua ta luaj

-Pastaj ju bëjeni punën tuaj!

 

Dhe filloi vallen me ngadalë,

Fustanella i shkonte valë-valë

Në maje të gishtave kur vallëzonte

Dukej sikur po fluturonte!

 

Vezirët mbetën pa mend

Nga shfaqja shtangën në vend

Për çudi nuk e ekzekutuan ,

Por e lanë të lirë dhe shkuan!

 

Kjo ngjarje s’përfundoi me kaq

Xhelatët vazhduan ta gjurmonin sakaq

Pas ca ditësh mu në Konispol,

E zunë dhe e vranë këtë idol.

 

Londër, 20.01.2012

Kthehu mbrapa

Shto koment